MET EINDSPRINT 2020 UIT

We volgen Emil Zatopeks voorbeeld en zetten de sokken erin. Snel weg uit een jaar dat velen het liefst vergeten of zelfs overgeslagen zouden willen hebben. Terug en vooruit kijken.

Lambert Rinkens, Landgraaf 31 december 2020, 19:24

Het was een jaar vol met ellende, maar is dat niet ieder jaar zo? Als we de zaak eens relativeren blijkt dat we inderdaad zo meteen een jaar afsluiten dat gedomineerd werd door COVID-19, maar voor de rest eigenlijk niet echt verschilt van voorafgaande jaren. Rampen, hongersnood, oorlogen en andere rampspoed zijn er simpelweg ieder jaar wel ergens op deze aardkloot te vinden. Het verschil of waarom COVID-19 dan zo erg is? Misschien voor een deel omdat het nu eens niet ver weg is? Misschien voor een deel omdat het nu eens niet aan de andere kant van de aardbol maar ook hier plaatsvindt?

Het beest wordt wakker

Zlín, Tjechoslowakije 1938. De 16-jarige Emil Zatopek moet van de sportcoach van de BATA schoenenfabriek, waar de jonge Emil werkzaam is, verplicht meedoen aan een hardloopwedstrijd. Emil ziet dat allesbehalve zitten en wil zich op medische redenen dus hiervoor laten afkeuren. Helaas voor hem, de arts keurt hem gezond en onze Emil moet van start gaan. Hij eindigt als tweede. Onder het lopen krijgt hij echter de drang om te willen winnen, een drang die hem niet meer verlaten zal. Het beest is wakker geschud.

Eerder genoemde rampspoed vindt normaliter dus ergens anders plaats. Hongersnood in Afrika is een grote bak ellende, maar Afrika is ver weg. De oorlog in Jemen of Nagorno Karabach? Pure ellende, maar ook dat is de ver van mijn bed show voor zo ongeveer iedereen hier in het westen. Natuurlijk is COVID-19 puur kommer en kwel. Honderdduizenden doden, miljoenen nabestaanden die een naaste verloren hebben en wereldwijd talloze werklozen erbij. Een enorme berg aan verdriet, pijn en ellende zijn het gevolg. Mensen in de zorg werken zich lichamelijk en geestelijk in de vernieling, maar helaas is het dan wel weer zo dat er tegelijkertijd mensen zijn die zich druk maken over het dragen van een mondmasker. Tja.

Echter, en ook dat is de waarheid, de andere ellende, die elders plaatsvindt, die gaat net als ieder jaar, in 2021 gewoonweg door.

Paniek bij de finish

Londen 1948, de Olympische spelen. Emil is intussen uitgegroeid tot een winnende veelvraat. De ene na de andere overwinning komt op zijn naam. Het is ook niet meer Emil Zatopek. De man wordt nu simpelweg ‘de locomotief’ genoemd. Niet te stoppen dendert hij over gravel en asfalt. Zijn loopstijl valt niet echt als schoonheid te bestempelen. Het schokt en schudt aan alle kanten, maar Emil laat aldus doende wel alles en iedereen meters achter zich. Op de Olympische Spelen te Londen dubbelt hij het hele deelnemersveld. De official bij de finish is ook al niet bij machte de man, zijn snelheid en vooral het aantal door hem afgelegde aantal rondjes te volgen. Hij vergeet dus pardoes om op tijd de bel van de laatste ronde te gebruiken. Emil weet echter precies dat de race voorbij is. De armen gaan de lucht in, het beest heeft voor even zijn honger gestild.

Voor ons is de race nog niet voorbij. En dan hebben we het niet alleen over de race tegen COVID-19. Enkele voorbeelden. De Poolse regering draait aldaar de democratie gestaag de nek om. En Europa? Dat kijkt toe, zoals gewoonlijk moeten we dan helaas vermelden. In Hongarije doet premier Viktor Orbán allesbehalve moeilijk om zijn corruptie echt te verbergen, idem dito geldt voor het de nek omdraaien van de democratische spelregels, persvrijheid en mensenrechten in een land dat, wederom helaas in deze, deel uitmaakt van het zogenaamde verenigde Europa. En dat Europa? Dat kijkt dus nu, voor de afwisseling eens wel verenigd, toe. De klimaatverandering doet gestaag zijn vernietigend werk. Regeringen doen wereldwijd alsof ze er van alles tegen doen. In de jaren zestig was al bekend dat het milieu naar de knoppen zou gaan. Inmiddels zijn we dus zestig jaar en vijfentwintig klimaatconferenties verder en wat hebben de regerende politici er inmiddels echt aan gedaan? Wat hebben zij er van gebakken? De bel voor de laatste ronde klinkt inmiddels al jarenlang.

De finish

Hoog tijd om ook in genoemde, en andere nog niet genoemde, zaken in het nieuwe jaar flink aan te pakken. Wij naderen, net als Emil, de finish met rasse schreden, maar het lijkt er, in tegenstelling tot ‘de locomotief’, echt niet op dat wij dat als overwinnaar gaan doen.

Is dat negatief? Nee, dat is gewoonweg realistisch. En laten we wel wezen, als we in 2021 echt de zaken eens goed aanpakken is dat voor komende generaties een zegen. En dat is toch wel degelijk iets heel moois. Op naar 2021 met de beste wensen, zou ik zo zeggen.


Please follow and like us:
RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter
Instagram
Help-Desk