PARADISE DANSERS DANSEN OP DE KLINKERS

Rachel Borjans zit op de klinkers van het pleintje bij ’t Sjutteheem. Links en rechts van haar zitten enkele van haar leerlingen. De anderen staan tegenover haar opgesteld. Als wij er aan komen is het ongelukje al gebeurd.

Lambert Rinkens, Landgraaf 24 mei 2020, 16:00De afspraak bij ’t Sjutteheem van schutterij St. Joseph is tussen 14- en 16 uur. Als we er aankomen is het ongelukje algebeurd. Een van de kinderen, Sharissa Reulings, is verkeerd terecht gekomen op de klinkers van het pleintje. Helaas precies verkeerd, en wel exact bovenop haar stuitje. En buiten het feit dat dit meer dan behoorlijk pijnlijk is, is het bovendien ook nog eens linke soep.

Maar er is wel meer aan de hand voor deze vereniging in deze tijd. Terwijl er tal van verenigingen zijn die kampen met een te gering aantal jeugdige leden, is er bij de Paradise Dancers het tegenovergestelde aan de hand. Het actieve deel van de leden bestaat alleen maar uit jeugd. En dat brengt aparte problemen met zich mee, en vooral in deze tijd.

Binnen trainen mag voorlopig nog niet, buiten wel. Maar ja, urenlang met je klasgenootjes in het leslokaal samen zitten mag wel? Maar niet in de hal trainen? De hele groep traint buiten dan samen, met uitzondering van de enige jongen in de groep, Mitchel. Die moet afstand houden. Niet omdat het een jongen is, nee, hij is vijftien en dan val je met de huidige regels dus buiten de jongerengroep. Echter, Gwen is over een week jarig en wordt dan dertien, en valt dan dus in dezelfde categorie als Mitchel nu. Dan mag zij over die ene week ineens ook niet meer bij de anderen? Leg dat maar eens uit aan de kinderen.

En dan is er nog een minder iets. Buiten trainen, prima. Maar toiletten zijn er niet voor de kinderen, net zo min als voor de trainster trouwens. Een van de andere gevolgen is dat de Paradise Dancers dus buiten op klinkers trainen. Hier steekt een klinker uit boven een andere, daar zijn er een paar weggezonken en vormen een kuiltje. Dan liggen er nog kleine steentjes tussen de klinkers of kleinere glasscherven. Het veelvuldige bezemen haalt heel veel weg, maar nooit alles.

Allesbehalve ideaal als je dansen moet op de punt van je tenen en ook niet prettig als je dansen combineert met acrobatiek. Het minste geringste en je kunt gedag zeggen tegen je evenwicht, en dan lig je daar op de ruwe klinkers. De kans op schaafwonden wordt er dus ook niet minder op. De dansschoentjes die normaal gebruikt worden, doe je onder deze omstandigheden ook niet aan. Die zijn er echt niet op gemaakt om het lang op klinkers uit te houden.

Nu klinkt dit allemaal nogal negatief, en laten we eerlijk zijn: leuk is inderdaad anders. Echter het plezier en de motivatie zijn er absoluut niet minder om. De hele groep heeft er enorme zin in. De lol zit er goed in. En dat is mooi om te zien. Ondanks de omstandigheden heeft de groep er zin en plezier in. H

En dat is trouwens ook hard nodig. Het mag dan wel ‘dansen’ heten maar het is simpelweg sport. De vereniging heeft een trainingsschema van tussen de 20 à 23 uur per week. Lenigheid, uithoudingsvermogen en coördinatie zijn simpelweg onmisbare vereisten bij deze tak van sport. Dat komt niet vanzelf aanwaaien. De leden werken tijdens een wedstrijd het programma af als solisten èn als team. Dat brengt vanzelf met zich mee dat je als trainer het team en ieder lid ook apart als solist moet trainen. En dat is nu zo goed als onmogelijk. Maar het is nu eenmaal niet anders in deze vreemde tijd. Rachel houdt er net als de kinderen de moed gewoon in. De liefde voor de sport en het onderlinge samenzijn houden de boel gaande. Zo gaat het nu al 25 jaar, en dat zal ook wel zo blijven.

Overigens. Gelukkig is het verder goed afgelopen voor Sharissa. Buiten de schrik en de pijn zijn er geen blijvende gevolgen voor haar. Ook zij is er dus binnenkort weer ‘gewoon’ bij, op weg naar het volgende seizoen.

Meer informatie over de Paradise Dancers vindt u op: http://www.paradisedancers.nl

Please follow and like us:
RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter
Instagram
Help-Desk