WOEDE EN ONBEGRIP BIJ GEZINNEN IN GEZONDHEIDSZORG

Mensen in de gezondheidszorg nemen enorme risico’s op zich. Maar hoe zit het met het thuisfront? Hoe voelen zij zich? We vroegen het hier en in Spanje waar de situatie nog dramatischer is.

Lambert Rinkens, Landgraaf 19 april 2020, 21:04

Mensen in de gezondheidszorg doen alles wat ze maar enigszins kunnen om te helpen. Maar wat denkt, voelt en vindt het thuisfront daarvan? En dan is er de vraag of er verschil is tussen hier en bijvoorbeeld Spanje, alwaar de situatie nog erger is dan hier. We stelden enkele vragen aan de echtgenote van een medewerker in het Heerlense ziekenhuis en aan de vrouw van een Spaanse ambulancechauffeur.

Wilma Zweipfennig, Landgraaf

Wilma Zweipfennig, (zelf jarenlang werkzaam geweest in het ziekenhuis), haar zoon Luuc en man Ernst wonen in Landgraaf. Ernst werkt in het ziekenhuis als afdelingshoofd van poli KNO en Kaakchirurgie en medische fotografie, alsmede locatiemanager te Brunssum en Kerkrade. Hun zoon Luuc, 18, zit momenteel in het examenjaar. Hoe is de situatie nu thuis, is er meer onzekerheid? Heerst er angst, woede, verdriet? Wat merken ze er thuis van?

Wilma verwoordt het zo: ” Hier thuis is er zeker de onzekerheid omdat Ernst in het ziekenhuis werkt. Maar Ernst zegt dat het daar veiliger is dan hier op straat. in het ziekenhuis houden ze zich aan de regels, op straat weet je nooit wie je tegenkomt en hoe die personen zich gedragen. Ik heb er met Luuc over gesproken en die zegt: “Het is nu eenmaal zo dat pap in het ziekenhuis werkt”. Voor ons hoeft hij niet ergens anders te werken.

Of er angst is? Nee, het is veel eerder een ongelofelijk onbegrip over hoe laat het bij de mensen aankomt over hoe ernstig de situatie is. En dan is er ook de woede over de mensen die het niet serieus nemen.”

Franca Diaz, Madrid

Franca Diaz

Franca Diaz, is normaal werkzaam in een grote warenhuisketen. Haar man Jorge is sinds enkele maanden ambulancechauffeur. Samen hebben zij een vijfjarig zoontje, Carlo, en wonen in de omgeving van Madrid. Bij het Spaanse gezin overheerst er vooral onbegrip.

Franca: “Echte angst is er niet, (haar man heeft op de ambulance wel de benodigde beschermende kleding). Jorge werkt 24 uur en daarna is hij 24 uur thuis.

Hoe de situatie is? We hebben hier enorme problemen in de verpleegtehuizen. Daar zijn geen of zo goed als geen beschermende materialen en kleding voor het personeel. Ouderen worden blijkbaar veelal geweigerd in de ziekenhuizen. Er wordt niet getest. Als de patiënten nog lopen kunnen of niet genoeg verzwakt zijn, worden ze naar huis gestuurd. Daar sterven er dan velen zonder dat er een diagnose gesteld is.

Bovendien zijn er dan de kinderen, die mogen de deur niet uit. Ze zitten nu al weken- en wekenlang binnen. Die kinderen moeten ook eens naar buiten kunnen. Mensen mogen wel naar buiten om de hond uit te laten, maar de kinderen moeten binnen blijven. De mentale en fysieke gezondheid van de kinderen lijdt hieronder. De overheid doet hier te weinig mee.

En dan is er ook nog eens de vraag hoe diezelfde overheid hier de boel weer op gang wil trekken. Daar is nog altijd onduidelijkheid over.”

Onbegrip en woede. En de vraag hoe de toekomst er uit gaat zien? Dat laatste is voor zo goed als iedereen nog steeds een raadsel. Wel duidelijk is dat wereldwijd een ieder dank verschuldigd is aan de dienstverleners en hun families, in en buiten de ziekenhuizen. Te hopen valt dat al die dank en al het huidige respect er ook ná de coronacrisis nog zijn.

Tot slot valt er ook meer dan zeer te hopen dat overheden eindelijk eens het tegenovergestelde doen van bezuinigen op de gezondheidszorg. Daar is iedereen mee geholpen. Hoe dramatisch de omstandigheden in de ziekenhuizen nu zijn maakt meer dan duidelijk dat er wereldwijd veel en veel bezuinigd is op en in de zorg. Premiers en ministers die nu de mond vol hebben over respect en dank mogen gerust ook in de toekomst afgerekend worden op hun in het verleden genomen en in de toekomst nog te nemen maatregelen.

Please follow and like us:
RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter
Instagram
Help-Desk