NOG SNEL OP DE VALREEP

De avond valt. Drie fietsers op een weg. Drie fietsers onderweg naar iets. Waar naar toe is nog niet bekend. Dat hoeft ook niet, daar komen we vanzelf wel achter. We nemen een blik in Landgraafs glazen bolletje, op de valreep.

Een natuurlijk wis en waarachtig goedbedoelde editorial op de valreep

Zoals altijd hebben we het verleden gehad. Niks nieuws onder de zon dus, denk je dan. Is het ook niet, maar dat terzijde. Een duidelijk verhaal dus, zou je dan nog eens kunnen denken. Maar net daar, bij terzijde dus, ligt dan weer de toekomst. Toekomst en verleden liggen dus vrij dicht bij mekaar, althans, net zo vaak liggen ze mijlenver uit mekaar. Het lijken verdomme wel politici, maar dan met dat verschil dat zij, in tegenstelling tot die politici, dus wel degelijk onschuldig zijn.

Onschuldig dus. En daar is geen speld tussen te krijgen. De tijd, welke dan ook, doet niets verkeerd. Die verstrijkt gewoon. Wat er in die tijd gebeurd bepaald de tijd niet. Dat doen anderen. Helaas dus, moeten we er dan wederom meteen bij vermelden. Een hele dikke vette helaas dus. Wat is namelijk het geval?

Het bolleke

Heel toepasselijk is het vanavond tijdens de jaarwisseling zo mistig als de ziekte. Da’s niet zo mooi dus. Maar op de valreep wil een ieder natuurlijk weten wat er,ondanks die tering mist, in het verschiet ligt, nietwaar? Laten we de sprong dan maar wagen. En zie daar, uit de dikke soep van mist verschijnt, volstrekt per toeval dus, een glazen bolleke voorzien van een naam. En, wederom volstrekt toevallig natuurlijk, is die naam Landgraaf. Vooruit dan maar, we nemen een kijkje. En wat zien we in het Landgraafse glazen bolleke?

Een vreemd beeld doemt op. Massaal krabben de Landgraafse burgers zich eens heel hard achter de oren. Een meer dan onprettige huidziekte? Een plotseling opkomend geval van winterse zonnebrand? Wellicht een aanstormende dementie die haar aanvang neemt met het vergeten van de gang naar de badkamer? Nee, geen van genoemde onprettige gevallen. Het is veel, maar dan ook veel erger: we worden bestuurd door politici! En laten we wel wezen, kan het nog erger? Nee dus. Slechts een enkel voorbeeld is voldoende om deze epidemische orenkrabberij te verklaren.

Wereldstad Landgraaf

Meer dan voor de hand liggend lijkt de dwangmatige politieke neurose om van Landgraaf een wereldstad te maken de verdrietige oorzaak te zijn. Lijdend onder een vrij recent opgekomen ziekte, Oloïditis genaamd, moest er zo nodig een knots van mega lelijke (en miljoenen verslindende) betonnen Landmark op de Weledelgestelde Koninklijke Wilhaminaberg gedumpt worden. Oloïditis is overigens een variant afstammend van de IBAmanie. Ook zoiets moois trouwens: …tig projecten gepland en zo ongeveer alles in de welbekende emmer gedropt met meerdere directeuren die dan weer met een meer fraai dan leuk salaris sneller dan de Noorderzon vertrokken bleken te zijn. Maar laten we terugkeren naar ons klein dorpje Landgraaf met zijn alom geliefde politici.Meer dan voor de hand liggend lijkt de dwangmatige politieke neurose om van Landgraaf een wereldstad te maken de verdrietige oorzaak te zijn. Lijdend onder een vrij recent opgekomen ziekte, Oloïditis genaamd, moest er zo nodig een knots van mega lelijke (en miljoenen verslindende) betonnen Landmark op de Weledelgestelde Koninklijke Wilhaminaberg gedumpt worden. Oloïditis is overigens een variant afstammend van de IBAmanie. Ook zoiets moois trouwens: …tig projecten gepland en zo ongeveer alles in de welbekende emmer gedropt met meerdere directeuren die dan weer met een meer fraai dan leuk salaris sneller dan de Noorderzon vertrokken bleken te zijn. Maar laten we terugkeren naar ons klein dorpje Landgraaf met zijn alom geliefde politici.

In de aanloop naar de fameuze Oloïde werden er dus al kapitalen het raam uit gedonderd. Jaarlijks flapperden de flappen massaal in de rondte en eindigden overal, behalve in Big City Landgraaf dus. Honderdduizenden euro’s foetsie, weg, naar de haaie, naar de kloten of Joost mag weten waar naar toe. Misschien naar Panama, de Malediefjes of toch maar naar de een of andere rekening op de Kanaaleilanden? Wie weet? Feit is echter wel dat het hele gevalletje van ‘Landmark’ van de baan is. De heer zij geprezen, hallelujah!, roepen we dan maar.

Hallelujah in meervoud dan wel, want de miljoenen die bij de bouw van een oerlelijke mislukte betonnen Landmark waren uitgegeven kunnen ‘we’ dan mooi ergens anders voor gebruiken. En wat zie ik? Nu staat daar dus ‘we’. Helaas betreft het hier een wellicht ietwat kleinere of grotere tik- en denkfout. ‘We’ is dus niet ‘we’ maar betreft inhoudelijk ‘politici’. ‘We’ hebben momenteel niets in de melk te brokkelen, lekker pùh dus. Maar niet getreurd, tips geven mag altijd. Bij deze dan.

Enkele tips voor de politici.

Geachte plaatselijke politici, probeer het eens hiermee; haal de Olympische Spelen naar Landgraaf. Plaats enkele schandpalen op de Draf en Renbaan. Prop daar de landelijke politici in die dan getooid in korte broek en met ontbloot bovenlijf onderling de sportieve strijd aangaan. Het publiek zal gegarandeerd in grote getallen toestromen.

Of lekker zwemmen in het nieuwe bad van Nieuwenhagen. Oeps, dat laat even op zich wachten. Echter, een mega metropool als Landgraaf beschikt natuurlijk over meerdere opties. Winterspelen kunnen dus ook! Schansspringen van de Wilhelminaberg bijvoorbeeld…oeps…weer die teringberg met een betonnen geval erop?

Nog een interessante optie. Wereldsteden kampen, en dat is niet meer dan normaal, altijd met file problemen. En laten we eerlijk zijn: Landgraaf gaat in deze natuurlijk voorop. Zie daar, de oplossing. Wellicht is het aantrekkelijk voor de Landgraafse politici om zich te verdiepen in een uitgebreid netwerk van metrolijnen. Ondergronds in mum van tijd van het kapelletje te Rimburg naar de shoarmatent op ’t Eikske. Zo komt een mens nog eens ergens!Nog een interessante optie. Wereldsteden kampen, en dat is niet meer dan normaal, altijd met file problemen. En laten we eerlijk zijn: Landgraaf gaat in deze natuurlijk voorop. Zie daar, de oplossing. Wellicht is het aantrekkelijk voor de Landgraafse politici om zich te verdiepen in een uitgebreid netwerk van metrolijnen. Ondergronds in mum van tijd van het kapelletje te Rimburg naar de shoarmatent op ’t Eikske. Zo komt een mens nog eens ergens!

Menigeen mag nu denken: “Mijn god, wat is die negatief.” Maar ja, die negativiteit is vanzelfsprekend positief bedoeld. Uiteraard natuurlijk. Uiteindelijk moet een mens natuurlijk positief de toekomst in. … helaas met diezelfde politici in de buurt, dat dan weer wel…..

Laten we maar afsluiten met het toewensen van een “voorspoedig en mooi 2020′ aan een ieder…. Ach, vooruit dan maar: bij deze dan ook aan de politici. En op de valreep: tips geven mag altijd!

Fotografie: Lambert Rinkens

Please follow and like us:
RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter
Instagram
Help-Desk