WIE DE RENNER WIL ZIEN LIJDEN: DE MUUR VAN HOEI

De ware wielerliefhebber beleeft topdagen. Drie dagen na de Limburgse klassieker Amstel Gold Race staat de Waalse Pijl alweer voor de deur. Een vooruitblik.

Lambert Rinkens, Landgraaf 23 april 2019, 21:14

De klassiekers volgen mekaar in hoog tempo op. Milaan-San Remo, Ronde van Vlaanderen,Parijs-Roubaix, Amstel Gold Race en dat zijn dan slechts de bekendste klassiekers. Daartussen worden er dan nog eens ruim een tiental met een net iets mindere bekendheid verreden. Aanstaande zondag is er de ‘afsluiting’ van het voorjaar met Luik-Bastenaken-Luik. Maar eerst krijgen de renners nog ‘La Flèche Wallonne’ of te wel de Waalse Pijl voorgeschoteld met als scherprechter de Muur van Hoei.

De Waalse Pijl

Wallonië, het land dat geen land is, gelijk het rijkere Vlaanderen. Geen land maar een beetje toch wel. Maar een eigen identiteit en trots hebben de Walen zeker. Of het aan de klassiekers ligt? Waarschijnlijk niet, maar toch wel weer een beetje zeker. En La Flèche Wallonne is daarbij een van de toppers.

Lang niet zo oud als menige andere klassieker met zijn 83 edities (Milaan-San Remo 110 en Parijs-Roubaix zelfs 117) en ook minder lang qua kilometers, maar schoonheid en afzien gaan er hand in hand. Elf maal bergop in 195 kilometer door de Ardennen en Wallonië.

De start vindt plaats in het Luikse Ans. Tijdens het warmdraaien krijgen de renners dan de Côte de Tancrémont en de Côte de Forges als cadeautje van de organisatie. De eerste ie 3000 meter lang en de Côte de Forges is er 1300. Laatstgenoemde mag dan wel korter zijn, maar is dan ook gemiddeld een stuk steiler. De Côte de Forges houdt over een lengte van zo’n 200 meter de 10 à 11% aan. Meer dan genoeg voor een normaal mens om af te stappen en aan wandelen de voorkeur te geven.

De Muur van Hoei. Wie de renner wil zien lijden.

Na een fiks aantal kilometers waarin ook nog het nodige klimwerk in zit arriveren de renners dan bij de plaatselijke ronde die twee maal genomen moet worden. Twee maal de Côte de Cherave en de Mur de Huy. Twee maal 1.3 kilometer harken, eenmaal à 8.1 en eenmaal à 9.6%.

Dat laatste is dan een niet zo veel zeggend gemiddeld percentage. We hebben het namelijk over de Dè Muur van Hoei. We kunnen het niet anders betitelen als een regelrechte smeerlap voor iedere renner. Geoefend of niet is en blijft De Muur gewoonweg een viezerik. Slingerend over de smalle straat moet het peloton zich naar boven wurmen, zwabberen om maar vooral in beweging te blijven. Letterlijk meter voor meter moeten harken om verder naar de top te geraken.

Alles mag, alleen stilvallen niet. En dat valt voor de renner op kop dan nog het meeste mee. In het peloton zittend omringd door allemaal zwabberende gasten moet het aanvoelen als koorddansen op twee wielen. Valt de renner voor je stil, gaat die met de voeten aan de grond, ben je er zelf zo goed als geweest. Op de Muur kun je in mum van tijd een halve minuut of meer verliezen.

Iets voor de helft van de helling stijgt het percentage naar de 10 à 11% en terwijl de benen steeds meer verzuren wordt de helling een pijniging. Het percentage blijft maar stijgen. De hartslag gaat naar het absolute maximum. De kuiten verzuren in razend tempo en er wordt steeds harder aan het stuur getrokken. De tortuur duurt aan. Het percentage blijft verder oplopen, liefst tot op de 19% op het eind.

Zeg maar het tegenovergestelde van de Keutenberg waar het begin het steilst is en de renner langzaam maar zeker weer iets meer op adem kan komen. Niet bij de Muur van Hoei echter. Tot overmaat van ramp voor het peloton mogen zij dit plezier twee keer beleven. Weliswaar tot groot genot van het altijd talrijke publiek. Wie een renner wil zien lijden moet daar naar toe. Hoe meer het gelaat van de coureur tot grimas verandert, hoe meer kabaal het publiek maakt. Sensatie gegarandeerd.

Julian Alaphilippe, Deceuninck- Quick-Step, coureur is de titelhouder en is wederom in vorm. Movistar renner Valverde won de Waalse Pijl echter al 5 maal en is wederom van de partij. Verdere favorieten zijn o. a. de afgelopen weekeinde in bloedvorm zijnde Kwiatkowski, de altijd gevaarlijke Pater Sagan, Tim Wellens en Wout Poels. Outsider zou de Fransman Romain Bardet van AG2R La Mondiale kunnen zijn.

Het parcours

Please follow and like us:
RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter
Instagram
Help-Desk