INTERNATIONALE VROUWENDAG, MEER DAN ÉÉN GEVECHT

Clara Zetkin organiseerde in 1910 de eerste internationale vrouwendag. Een enorm gevecht, inclusief jarenlange spionage van geheime diensten, ging er echter aan vooraf. Het reinste filmscenario maar helaas waarheid.

Lambert Rinkens, Landgraaf 8 maart 2019, 17:31

Louise Otte-Peters, Clara Zetkin en Anita Augspurg. Drie namen die eigenlijk iedereen zou moeten kennen maar het tegendeel komt de waarheid een stuk nader. En dat terwijl men er niet een maar meerdere absoluut interessante filmen aan kan wijden.

Vrouwen die voor hun rechten opkwamen, ongehuwd samenwonen èn ook nog eens kinderen hebben, met een vrouw samenwonen, stemrecht voor vrouwen opeisen of politiek gelijkwaardig aan de man gesteld worden, ondenkbaar 100 of 150 jaar geleden. Absoluut onvoorstelbaar. En vooral levensgevaarlijk en een volledige bedreiging van de gehele mannenwereld. Zo gevaarlijk dat men de vrouwen jarenlangdoor de geheime dienst liet schaduwen.

Louise Otte-Peters

Vrouwen die nu bekend staan als baanbrekend voor rechten van de vrouw waren veruit grotendeels afkomstig uit het rijkere gegoede milieu. Vrouwen en meisjes van arbeiders konden zich de luxe niet permitteren om voor hun rechten op te komen. Zes of zeven werkdagen van twaalf, veertien of nog meer uren waren doodnormaal. Vergaderingen organiseren, van deur tot deur gaan om mensen aan te spreken was een luxe die voor hen niet weggelegd was. Dochters van welgestelde burgers konden dat wel.

Daarenboven kon de grote meerderheid van de arbeiders niet lezen of schrijven. En dat gold dan voor mannen en vrouwen. Louise Otte-Peters was de dochter van een advocaat en genoot als kind onderwijs van privé leraren. Haar ouders stierven toen zij 17 jaar oud was en lieten haar een klein kapitaal na. Financieel had Louise dus geen kopzorgen.

Zij begon essays te schrijven en publiceerde als journaliste. Haar thema’s waren van meet af aan gewijd aan het feminisme en de vrouw in de politiek. Een ongehoord iets in haar tijd. We schrijven het jaar 1843. Vrouwen die zich en public met politiek bezig hielden was een schandalig iets. Alles was ingericht als mannenwereld. Buiten dat was Louise ook nog eens voor een deel op ‘goodwill’ van enkele mannen aangewezen om überhaupt aan bod te komen.

Louise Otte-Peters raakte bevriend met Robert Blum en die maakte het voor haar mogelijk om te publiceren in de kranten Der Wanderstern en de Sächsische Vaterlandsblätter onder het pseudoniem Otto Stern. Na de revolutie van 1848 publiceerde Louise de Frauen-Zeitung. En dat ging de mannenwereld te ver. Zo zeer te ver dat men er speciaal een wet voor aannam die het vrouwen verbood om als redacteur voor een krant te werken. Louise loste het op door haar krant van Leipzig, Sachsen naar Gera in Thuringen te verplaatsen.

Lees verder onder de afbeelding

Louise Otte verloofde zich met August Peters en werd Louise Otte-Peters. Veel geluk hadden beiden niet. August Peters werd in 1849 opgesloten als revolutionair en stierf in 1864.

Louise richtte in 1855 het vrouwenblad Neue Bahnen op. Meest invloedrijk was echter de stap die zij samen met Minna Cauer en enkele andere vrouwen maakte in 1865 toen zij de Allgemeiner Deutscher Frauenverein in het leven riepen en deelnamen aan de eerste vrouwenbijeenkomst te Leipzig.

De Allgemeiner Deutscher Frauenverein werd de basis van waaruit de Duitse vrouwenbeweging te werk kon gaan in de toekomst. Maar alleen met deze zouden de vrouwen het niet gaan redden. Stap 1 was echter gezet.

Please follow and like us:
RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter
Instagram