SPEK & EI, HERRENSITZUNG EN 11 KIER MIEH

Vasteloavend? Die is al lang begonnen. En al langer dan veelal gedacht. De Herrensitzung van d’r Ieëre Road de Sjweëgelsöppers van gisteren als insteek. Een inzicht.

Lambert Rinkens, Landgraaf 18 februari 2019, 20:56

Menige niet carnavalist- en carnavalist kijkt er misschien raar van op maar de carnaval begint al lang voor de 11de van d’r 11de. En eigenlijk is het nog een kleine twee weken eer we er middenin zitten. Dan zitten we echter middenin het hoogtepunt van het carnaval. En ook meteen middenin de afsluiting èn aan het begin.

Menigeen moet er op of na aswoensdag niet aan denken maar het is wel meteen het begin van het nieuwe seizoen voor menige vereniging, buut en band. De planning van het nieuwe seizoen begint namelijk meteen als het hoogtepunt erop zit. Nemen we de Ieëre Road de Sjweëgelsöppers eens als voorbeeld.

Zij hielden gisteren de Herrensitzung en die was al lang uitverkocht. Echter, die verkoopt zich niet vanzelf uit. Daar staat een vereniging achter die een bak werk verricht. En dat werk gebeurd dus inderdaad het gehele jaar door. En als we dan iets preciezer kijken hoeven we er maar die ene dag van gisteren er uit te pikken en onder de loep te nemen.

Wat maakt het carnaval?

Da’s een leuke. Maar wat maakt het carnaval? Zijn dat de mensen die het vieren? Zijn het de verenigingen die het voor duizenden en nog eens duizenden mensen organiseren? In principe is het antwoord voor de hand liggend: het zijn beide. De een kan niet zonder de ander. Feit is echter wel het volgende: geen galazitting, geen LVK, geen optocht, geen Herren- of Damensitzung, geen Auw Wieverbal, geen kindercarnaval, geen kampioenschap voor dansmariekes of buut, et cetera zonder een vereniging die het op poten zet.

En natuurlijk is de Ieëre Road de Sjweëgelsöppers niet de enigste carnavals vereniging die zich ermee bezighoud, maar we nemen hen gewoon eens als voorbeeld. De dag begint met het bijeen komen voor het gezamenlijk eten van een overgrote pan met spek en ei in alle vroegte.

En eigenlijk is dit hèt moment waarop we de kern raken. Een weliswaar, of net geheel terechte, grote pan met spek en ei. Nu gaat het dus niet om dat spek en ei, altijd welkom maar dat terzijde. Er zijn verenigingen daar is het traditioneel rijst met goulash of gebakken aardappelen met een braadharing. Kern is echter dat het gezamenlijk gebeurd als groep mensen die en vrienden zijn en die hun gemeenschappelijke passie delen. Voor hun is dat een van de belangrijkste zaken van de vasteloavend. Ander maar net zo belangrijk gegeven: ze doen het voor andere carnavalisten.

De Herrenzistzung

Al lang eer de eerste feestvierders binnenkomen is de zaak al in kannen en kruiken. Iedereen weet wat hem te doen staat. Het programma gaat van start en het begint gewoonweg miserabel. Slechte zaak? Nee helemaal niet. Was het maar altijd zo Miserabel. Een herriemenie rasmuzikanten gezegend met humor. De opening swingt er van moment 1 op los.

De zaal swingt in zijn geheel en dan heeft de volgende een zware dobber. Want als de zaal eenmaal los is houd dat dan maar eens vast. Lukt dat niet is het een domper. In dit geval mag daar met een goed gevoel naar uitgekeken worden. Routine en kwaliteit komen dan heel goed van pas. En routine en humor zat bij de buut van Gilbert Petit, de vaandrig van Harmonie St. Allegara.

Marleen Rutten heeft de zaal meteen op haar hand. Alles en iedereen zingt mee en er verschijnen ineens mannen in de zaal waar de stoel te klein voor is. Wellicht zien zij te weinig van Marleen en is het zicht staande boven op een tafel beter. Laten we het daar maar op houden.

De Corona’s nemen de rond 300 mannen in de zaal mee op een muzikale wereldreis en dan zit je altijd goed. Vooral als de hele zaal de nummers door en door kent en zelfs niet voor Vader Abraham de benen neemt.

En dan komt het slotstuk. Alhoewel, het komt er niet. Althans niet op de bühne. En dat is is een zure appel die je dan als organisatie voor je kiezen krijgt. Net de finale act die wegvalt. Die klap is dus ook niet meer tijdig op te vangen. Enkele weken geleden ging het bij de Galazitting ook mis met een groep. Daar gaf de bus vanuit Keulen onderweg de geest. Die zaten echter midden in het programma. Een andere dansgroep was toen zo sportief om een tweede maal op te treden en het ontstane gat kon zo gevuld worden. Bij een finale act lukt dat dus echt niet meer tijdig. En dat is zuur. Zuur voor de gasten en heel zuur voor de organisatie.

Daar vraag je niet om. Allesbehalve. Er zit dus inderdaad een enorme bak aan tijd en energie in de maandenlange voorbereidingen. Groepen die geboekt worden zitten veelal een of zelfs twee jaar volgeboekt. Daarenboven wil je als vereniging ook gewoonweg puik werk afleveren. Voor jezelf maar vooral voor je gasten. Hier heb je echter simpelweg geen zeggenschap over.

Echter, dat wat er was, was top en in het geheel genomen was het dus een klasse Herrensitzung. En ja, ze hebben en hadden er ook zelf hun lol aan. Kijken we naar de bovenste foto valt daar gelukkig heel weinig droefenis te bekennen.

En wat nu het carnaval maakt? Waarschijnlijk het samen plezier aan de lol hebben. Laten we het daar maar op houden.

Meer informatie over Ieëre Road de Sjweëgelsöppers en Harmoniezaal SUNplein vindt u op: http://www.cvieereroaddesjweegelsoppers.nl

http://www.harmonie-nieuwenhagen.nl


Please follow and like us:
RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter
Instagram