BC TRILAN HANDHAVING & HET BLIJVEN VAN WEGGAAN

Een dag van wel of niet handhaven in de op een na hoogste divisie, het behalen van twee kampioenschappen en het bijzondere van weggaan en blijven. Een reportage.

Lambert Rinkens, Landgraaf 10 februari 2019, 19:52

Het is d’r op of d’r onder voor Trilan 01 vandaag. Behoud van de Eerste divisie staat op het spel voor de club en het team. Tegensatnder is Asterix BC 1. En die komen weliswaar voor hun plezier maar niet voor de lol. Sport is sport en dan wil iedereen winnen. Cadeau gaat Trilan het dus niet krijgen vandaag. Voordeel is dan wel weer dat het een thuiswedstrijd is.

En dan hebben we het inderdaad over thuis. Hoe de spelers zich vandaag echter moeten concentreren is dan weer een ander verhaal. In de kantine van Bei d’r Joep is het volop carnaval en dat is te merken ook. Alhoewel ‘het is te horen ook’ is meer correct in deze. Blijkbaar doet het de spelers van BC Trilan echter wel goed. De eerste punten zijn snel binnen en blijkt het klassenbehoud wel zeker te zijn. De einduitslag is 4-4. Meer dan netjes. Maar daar stopt het vandaag niet mee.

Trilan 5 en 6 kunnen vandaag het kampioenschap in hun klasse halen. En ook zij laten zich door de carnavalsmuziek dragen en doen wat ze moeten doen. Ze pikken de nodige punten op en sluiten het seizoen als kampioenen af.

Het seizoen zit er dus op voor BC Trilan. Een geslaagd seizoen te noemen. Klassenbehoud voor team 01, kampioenschappen voor team 5 en 6. En dan heb je het meer dan aardig gedaan.

Weggaan en toch blijven

Nu zijn klassenbehoud en kampioenschappen mooi. Heel mooi zelfs maar ze zijn niet de ziel van een vereniging. De ziel van een vereniging zijn de leden. En daar is vandaag wel wat over te zeggen. Rachelle Haan nam vandaag haar afscheid van de wedstrijdsport na 22 jaar. En dat doet pijn. Ieder sportmens weet dat die dag er vroeger of later komt en dan wil je liefst dat het onder je eigen voorwaarden gebeurt. Maar vaak genoeg heeft de sporter daar geen zeggenschap over.

Bij Rachelle Haan is het een hardnekkige blessure die haar tot een keuze dwingt. Een keuze die als sporter niet als keuze voelt. Ze heeft volgehouden tot aan het eind van het seizoen. En dat zegt veel. Veel over haar, haar liefde voor de sport en haar liefde voor de club. En dan mag je best een traantje wegpinken. Allesbehalve een schande. Integendeel, ook dat traantje zegt heel veel. Het volgende zegt echter net zo veel: de wedstrijdsport hoort voor Rachelle tot het verleden, als speelster dan. Niet de verbondenheid met de club. Weggaan en toch blijven. Ook dat kan en mag in de sport. Graag zelfs.


Please follow and like us:
RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter
Instagram
Help-Desk