HET KOUDE, JACK LONDON, WHITE FANG & LA GRANDE ODYSÉE IN DE FRANSE ALPEN

“…Steenkoud is het, het kwik gaat niet veel verder naar beneden. Maar wat interesseert dat ook, geen mens die het echt weten wil. Weten hoe koud het is, is luxe. Sneeuw stuift constant op, je zit er helemaal onder. Je wenkbrauwen zijn zo goed als bevroren. De sjaal voor je gezicht is alles wat je scheidt van een bevroren gezicht en het bittere einde. Weg uit deze witte hel. Snel weg, zo snel als je maar kunt. Je spoort de honden nog eens aan. Je stapt van de slee af, de honden zo veel mogelijk ontlastend. Zij, je honden, moeten je hier weg brengen. En je trouwste metgezel loopt voorop. Hij leidt de troep. Hij en niemand anders. Weg hier, terug naar de bewoonde wereld. Naar wat voor bewoonde wereld dan ook….”

Jack London schreef het anders en heel veel beter. Een poging om een idee geven wat hij in de Klondyke, in het uiterste noordwesten van Canada, voor ogen had. Een poging, meer niet.

Jack London

Jack London, 12 januari 1876 -22 november 1916, groeide op in Californië. Zijn jeugd werd door twee zaken gekenmerkt, het niet kennen van zijn vader en armoede. Alles waar maar een paar dollar mee te verdienen was als baan greep hij aan om te overleven. Schrijven was zijn passie. Veel van school had hij niet en toch won hij de eerste wedstrijd waar hij aan meedeed, op aandrang van zijn moeder. Schrijven bleef zijn leven lang zijn passie. Hij leidde het leven van wat tegenwoordig als avonturier omschreven zou worden. Maar hij was geen dromer. Hij nam wel degelijk in zich op wat er om hem heen plaatsvond. Als journalist reisde hij in 1904 af naar de Japans – Russische oorlog. Als schrijver zag hij de gevolgen van het Amerikaanse kapitalisme om zich heen. Hij verwerkte wat hij zag in zijn stukken, novellen en boeken, en hij bleef maatschappij kritisch tot het eind aan toe.

La Grande Odysée

White Fang werd een van Jack london’s grootste successen. Het verhaal over een wilde wolf die gedomesticeerd wordt. Het verhaal van White Fang en Weedon Scott, een wolf en een mens die meer dan goede vrienden worden in het uiterste puntje van Canada. In de moorddadig koude winters van de Yukon. De onverbiddelijke wreedheid van de natuur en van de mens, maar ook de intens diepe liefde van beide èn tussen beide.

Dat wat Jack London zo machtig en uniek met woorden in beeld bracht meer dan een eeuw geleden, is vandaag de dag op tv te volgen of zelfs door middel van life streaming per seconde. En ondanks dat een mens niet zijn fantasie moet aansporen om er een beeld bij te krijgen, spreekt La Grande Odysée enorm tot de verbeelding. De man of de vrouw op de slee, de honden die door de witte vlakte heen lijken te snellen. En ook hier de bittere koude. De vriendschap tussen de mens en het dier. Teamwork en absolute topsport.

Rond de 300 deelnemers zijn er jaarlijks te vinden in de Franse Alpen om deel te nemen aan La Grande Odysée. Een race van 10 tot 11 dagen, 1000 kilometer lang, waarvan 25 kilometer steil bergaf. En juist dat bergaf kost enorm veel kracht. Het staan op de slee of het meelopen op hoog tempo is een kwestie van uithoudingsvermogen. Het remmen is veeleer een kwestie van pure kracht. En dan merk je pas hoe zwaar de slee daadwerkelijk is. Het geheel, de combinatie van beide vergt het uiterste van de man achter de slee, het uiterste van de musher maar ook van zijn team.

La Grande Odysée. De grote zoektocht. Of van Jack London, de essentie van zijn werk of de grote race in de Alpen? Ze zijn stuk voor stuk de moeite meer dan waard.

Bron: Wikipedia

Fotografie: Jeff Pachoud, AFP, Wikipedia

Please follow and like us:
RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter
Instagram
Help-Desk