SCHUTTERIJ ST. HUBERTUS SCHAESBERG EERT JUBILARISSEN EN KONINGSPAAR

Hubertusdag is eigenlijk een bijzondere dag voor iedereen die Huub of Hubertina heet. Veel mensen doen daar tegenwoordig  niet zo gek veel meer mee. Anders wordt het verhaal als je vereniging Hubertus heet. Op naar ‘der Sjeet’.

Lambert Rinkens, Landgraaf 3 november 2018, 16:09

We schrijven het jaar 1877. De bouw van de kerk in Waubach is afgerond en wordt in Duitse marken betaald. Vreemd of bijzonder? Niet echt. Duitsland is echt wel een stuk dichterbij dan Den Haag. Duitse taal, Duits geld en Duitse gebruiken zijn vrij normaal in de grensstreek. En dat bleef ook nog wel even zo. Zeven jaar later, 1884, wordt er in Schaesberg, d’r Sjeet, een schutterij opgericht. De volledige naam is ook dan nog in het Duits: St Hubertus Schutzenbogen Gesselschaft zu Schaesberg. De naam wordt in 1910 gewijzigd en ingekort,  schutterij St Hubertus is voldoende.

Nu, ruim een eeuw later heeft schutterij St. Hubertus een meer dan rijke traditie opgebouwd. Twee keer wisten zij het felbegeerde Oud Limburgs Schuttersfeest binnen te halen. En dan moeten de schutters van goede huize komen. Het zestal van d’r Sjeet is een gevreesde tegenstander onder de schietboom. Maar niet alleen het zestal heeft die reputatie. Ook de drumband sleept jarenlang de ene na de andere prijs in de wacht. Mensen die vaker naar schuttersfeesten gaan pikken de schutterij alleen al aan het geluid van het korps eruit.

Geen wonder dus dat de leden van d’r Sjeet trots zijn op hun vereniging en hem trouw blijven. Navenant is dan ook het aantal jubilarissen. Maar liefst acht leden werden er in het zonnetje gezet. Verschillende leden vieren hun 25- en 12.5 jarig jubileum. En bij enkele van hen valt een wel heel bijzonder verhaal te vertellen.

Neem Pascal Milder uit Hoogeveen. Hij viert zijn 25 jarig jubileum als lid buiten-uniform. Begonnen als geüniformeerd lid verkast hij op een bepaald moment naar het ‘hoge noorden’. Maar de schutterij vaarwel zeggen kan hij niet, hij blijft lid. En het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Pascal zegt het zo: “… als het ook maar even kan kom ik zo snel mogelijk weer naar het zuiden.”

Of neem moeder en dochter Yvonne en Leonie Thomissen. Zij werden 12.5 jaar geleden gelijktijdig lid. St. Hubertus kreeg voor het eerst in haar geschiedenis marketensters. Maar dat hangt iets meer aan vast. Het was ook de eerste keer dat de vereniging vrouwelijke leden in haar midden opnam. Maar liefst 6 vrouwelijke leden rijker in een klap. Vraag is dan natuurlijk hoe dat voor vrouwen is om een ‘mannenwereld’ binnen te stappen? Beiden verwoorden het zo: “Och, dat voelde toen helemaal niet zo en nu ook niet. Het was heel natuurlijk. Er was van begin af aan een grote saamhorigheid. En voor nieuwe dames, die altijd welkom zijn, die komen dan in een grote familie terecht. De schutterij is voor ons het verlengstuk van de familie.”

We kunnen ook Ron Doek nemen. Die is meer dan in zijn nopjes vandaag. Eindelijk die medaille aan het zilveren balkje. Hij keek er echt naar uit. In het verleden verliet hij de schutterij kortstondig om later weer terug te keren. Maar dan begint de teller dus ook van voren af aan. Maar, des te groter is het plezier nu.

Het bleef echter niet alleen bij de jubilarissen. St. Hubertus installeert traditiegetrouw haar koning of koningspaar op Hubertusdag. Enkele weken na het koningsschieten. Niet op die dag zelf dus. Voordeel? Men heeft tijd genoeg om kledij en toebehoren aan te schaffen. Het trotse nieuwe koningspaar Nikita en Jeffrey Pelzer stralen aan alle kanten. En terecht. Samen met d’r Sjeet gaan zij in 2019 een nieuw seizoen tegemoet. Druk maar wel gezellig met de grote familie.

Meer informatie over schutterij St Hubertus vindt u op : http://www.sjaesberg.nl

Please follow and like us:
RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter
Instagram